SAKLAMBAÇ

Belki de çok önceden gelmişti;
Ben durup bekliyordum öylece…
Bana kalsa saniyeler ağır aksak,
yelkovan hızıyla yetişecekti zamana..
Duvardaki gölgelere dalmış onu bekliyordum..
Bir kutu içine hapsetmiştim kendimi;
Mavi bir kutu…
Dünyaya kutudan bakıyordum…
Ne dediğimi, ne yaptığımı, hatta ne istediğimi bile bilmeden,
gözlerimi dikmiş onu bekliyordum…
Yaşayamadığım bir şeyi bekliyordum…
Aynı zamanda yaşamak ile yaşamamak arasında kararsız kaldığım..
Kimseye duyurmadan duymak…
Kimseye görünmeden görmek istedim seni…
Ama biliyorum ki bir kere görsem seni,
Tepemde zebellah gibi bir ben olacak...
Kaldı ki ben,
En mendebur insandan beter bir bela olacağım kendime.
Kendi kendimi yiyeceğim.
Kısır döngülerim olacak yeniden.
İsteyeceğim… isteyeceğim..
Bile bile sesini duymak, yüzünü görmek isteyeceğim.
Dokunamadığım birisin sen..
Elinden tutup sokağa çıkamadığım….
Şimdi içimde bir araba kalabalık...
Bi an bile susmuyor içimden gelen ses..
Duymak istediğim zamanlarda hiç konuşmaz ki..
Git diyor….
Gör diyor….
Söyle diyor.…
Yapma diyor….
Geçer diyor….
Heves diyor….

Ömür isfendiyaroğlu