Aslında bu yazı daha kapsamlı bişeydi ama tekrar yazısı ancak bu kadar olabiliyor işte. Çünküm internet sayfası kapandı ve yazdığım en az bir sayfa kadarlık yazı hooooppp die uçuverdi... neyse.
Baktım ki 5 gündür yazı yazamıyorum.. gerçekten 5 gündür hiç böyle bir word sayfası açıp beyaz kağıdı siyah karıncalarla doldurmamışım ya da 5 gündür hiç mesela hep yanımda taşıdığım kağıt kalemime otobüste falan sarılmamışım.. 5 gün olmuş. Bilmiyorum galiba monoton hayatları olan, iniş çıkış yaşamayan insanlar yazı yazamıyorlar gibi geliyo bana. Çünkü kardeşim düşünsene yaşadığın duyguları sürekli bir başka duyguyla kıyaslaman gerekiyo ki bunun mutluluk ya da acı olduğunu anlayabilesin.. eğer yazamıyorsam monotonlaşıyor muyum? Iyhhhh sırtımdan aşağı soğuk bir ürpertii....
En büyük korykularımdan biriydi kendimi tekrar etmek.. bir gün oturduğumda sayfanın başına aklıma daha önce yazdığım yazılardan cümleler gelmesi düşüncesi korkuturdu beni.. açıkçası son günlerde böyle cümleler gelmiyor değil aklıma.. neyse boşverdim.. zamana bıraktım. Sonuçta yazamamaktan korkan bir yazar değilim, yazamamaktan korkan bir yazmayı sevenim... o kadar basit...
Arkamda şu an hatırla sevgilinin acıklı sahnelerinde çalan müziğinden çalıyor. Hakkaten de insanın içini böyle bir garip yapıyor..
Neyse... kendinize iyi bakın... ben öyle yapıyorum... artıkkk napıyoruzzz hep beraberrrrr kendimiz içinnn yaşıyoruzzzzzzz....
Baktım ki 5 gündür yazı yazamıyorum.. gerçekten 5 gündür hiç böyle bir word sayfası açıp beyaz kağıdı siyah karıncalarla doldurmamışım ya da 5 gündür hiç mesela hep yanımda taşıdığım kağıt kalemime otobüste falan sarılmamışım.. 5 gün olmuş. Bilmiyorum galiba monoton hayatları olan, iniş çıkış yaşamayan insanlar yazı yazamıyorlar gibi geliyo bana. Çünkü kardeşim düşünsene yaşadığın duyguları sürekli bir başka duyguyla kıyaslaman gerekiyo ki bunun mutluluk ya da acı olduğunu anlayabilesin.. eğer yazamıyorsam monotonlaşıyor muyum? Iyhhhh sırtımdan aşağı soğuk bir ürpertii....
En büyük korykularımdan biriydi kendimi tekrar etmek.. bir gün oturduğumda sayfanın başına aklıma daha önce yazdığım yazılardan cümleler gelmesi düşüncesi korkuturdu beni.. açıkçası son günlerde böyle cümleler gelmiyor değil aklıma.. neyse boşverdim.. zamana bıraktım. Sonuçta yazamamaktan korkan bir yazar değilim, yazamamaktan korkan bir yazmayı sevenim... o kadar basit...
Arkamda şu an hatırla sevgilinin acıklı sahnelerinde çalan müziğinden çalıyor. Hakkaten de insanın içini böyle bir garip yapıyor..
Neyse... kendinize iyi bakın... ben öyle yapıyorum... artıkkk napıyoruzzz hep beraberrrrr kendimiz içinnn yaşıyoruzzzzzzz....
yeter bu kadar=)
2 comments:
"ben sadece sana inandım.","sen varsın kendi hayatında başkası yok senin için.","en iyi arkadaşım beni suçluyo.","özür dilerim." neden bilmiyorum ama bunları yazmak geldi içimden,belkide üç gündür sadece bu cümlecikleri düşündüğüm içindir.belkide dediğin doğrudur kendimiz için yaşıyoruz
canım yanmadı değil.. kolay da değildi sana onları söylemek.. ama ben sadece sana inanırken... bilmiyorum gerçekten kimse yok hayatlarımızda kendimizden başka..
seni sewiorum bitanem ii ki warsın.. nolursa olsun..
Post a Comment