yazarlık okuycaktm..
bunun eğitimiini alıcaktım..
kendi kanatlarımla uçacaktım...
yapamadım..
onun yerine onların bana layık bulduğu kanatlarla uçucam..
beceremedim..
en ucuna kadar geldim, her aşamayı geçtim..
ama beceremedim..
bir daha yazar mıyım bilmiyorum..
uzun süre yazamam sanırım..
olmadı....
4 comments:
nedir yani son durum???:S
kazanamadım...
üzülmemeni tavsiye ederim..
çünkü hayat eninde sonunda istediğin verir; eğer istiyorsan tabi ki bütün kalbinle..
düz bir yoldan geçmek değil hayat..
yoldaki çakıl taşlarına tekme atmak değil..
duvarlara merdiven dayamak belki..
belki de sabrın tuğlalarını koymak tek tek ömrün duvarlarına..
yılmak boğulmak mıdır?..
sabretmek yüzeye çıkmak..
değil belki ama umutla bakmak ufka; en erken uyanmaktır..
yazar olmak, yazarak yetiştirmek değil midir kalemini..
zamana mim koymak..
bunun için okumak gerekiyorsa okulda, o okulu kendi tuğlalarınla kurmak daha gerçekçi değil mi..
kendi yazı akademini oluşturmak..
kendine en iyi hocaları bulmak..
ahmet hamdi'yle ya da halit ziya'yla başlamak derslere..
stendhal ya da tolstoy'u kürsüde bulmak..
işte yazının okulu..
okumak..
her yerde ve yaşta..
diplomayı değil niteliği önde tutmak..
eğer sen seviyorsan yazmayı okumayı seveceksin..
hocalarının derslerini kaçırmayacaksın..
o zaman yazmak sende hayatı tamamlar..
ve üniversite değil belki ama daha da önemlisi hayat sana kapılarını açar..
sana güveniyorum..
hoşça bak zatına..
alper o kadar iyi geldi ki anlatamam söledklerin..
teşekkür ederim:)
Post a Comment